پیش‌خرید کتاب سمت روشن زندگی – نشرچشمه

معرفی کتاب سمت روشن زندگی اثر مصطفی مستور

کتاب سمت روشن زندگی تازه‌ترین اثر مصطفی مستور، نویسنده برجسته و پرطرفدار ادبیات معاصر ایران، در هفته دوم مهرماه سال جاری توسط نشر چشمه منتشر می‌شود. این مجموعه شامل ۱۷ داستان کوتاه است که هر یک روایت زندگی زنی متفاوت را بازگو می‌کند.

مستور در این کتاب با رویکردی انسانی و الهام‌بخش، به سراغ تجربه‌های زیسته زنان رفته است؛ زنانی واقعی که نویسنده از سال ۱۳۹۶ با آن‌ها گفت‌وگو کرده و بخشی از داستان‌ها را بر اساس روایت‌های آنان نوشته است. در کنار این روایت‌های واقعی، برخی داستان‌ها نیز با تخیل ادبی شکل گرفته‌اند تا مجموعه‌ای چندلایه و متنوع را پیش روی مخاطب قرار دهند.

به گفته نویسنده، هدف از نگارش این کتاب «بازنمایی زنانی الهام‌بخش» بوده است؛ زنانی که زندگی، رنج‌ها و امیدهایشان می‌تواند برای هر خواننده‌ای معنا و انگیزه تازه‌ای ایجاد کند.

فرایند انتشار کتاب سمت روشن زندگی بیش از پنج سال طول کشیده است. مستور نوشتن آن را در سال ۱۳۹۶ آغاز کرد و پس از سه سال تلاش برای دریافت مجوز، سرانجام این مجموعه در دولت چهاردهم مجوز انتشار گرفت و اکنون به دست علاقه‌مندان خواهد رسید.

چرا باید کتاب سمت روشن زندگی را بخوانیم؟

• شامل ۱۷ داستان کوتاه از زندگی و تجربه‌های الهام‌بخش زنان

• ترکیبی از واقعیت و تخیل ادبی با نثری روان و تاثیرگذار

• نتیجه پنج سال پژوهش، گفت‌وگو و نگارش مصطفی مستور

• اثری تازه از نویسنده‌ای شناخته‌شده با ده‌ها هزار مخاطب وفادار

کتاب سمت روشن زندگی گزینه‌ای ارزشمند برای علاقه‌مندان به ادبیات داستانی ایران، دوستداران آثار مصطفی مستور و همه کسانی است که به دنبال روایت‌هایی واقعی و الهام‌بخش از زندگی زنان هستند.

بخش‌هایی از داستان‌های کتاب

من تو زندگی تقریباً از هیچ‌چیز نمی‌ترسم. یعنی از چیزهایی که معمولاً زن‌ها از اون‌ها می‌ترسند، نمی‌ترسم. منظورم ترس از همه‌ی اون چیزهاییه که زن‌ها فقط به دلیل زن بودن ازشون می‌ترسن و تقریباً هیچ‌کس در درست بودن اون ترس‌ها شک نداره. یکی از اون چیزها قدم زدن تنهایی یه زن تو یه خیابون خلوت در شبه.
از داستان کوتاه نادیا

زندگی برای من چه شکلی است؟ زندگی برای من مثل این است که در رخوتی دوست‌داشتنی با چشم‌های بسته روی صندلی عقب تاکسی‌ای لم داده‌ام و راننده‌ای پاکیزه و مودب و محتاط، در سکوت محض، ماشین را بی‌هدف در خیابان‌های خلوت و پردرخت و آفتابی می‌راند. گاهی چشم‌ها را باز می‌کنم و به انعکاس شاخ‌و‌برگ‌های درخت‌ها روی شیشه‌ی تاکسی نگاه می‌کنم و بعد دوباره آن‌ها را می‌بندم تا بازی سایه ـ آفتاب را پشت پلک‌ها احساس کنم. چه اهمیتی دارد کجا می‌رویم؟ چرا می‌رویم؟ کی می‌رسیم؟
از داستان کوتاه دریا

زمانی فکر می‌کردم کاش تصمیم‌های سخت زندگی آدم رو کس دیگه‌ای می‌گرفت. اما اون روز صبح وقتی تو آینه زل زده بودم به خودم، دیگه این‌طور فکر نمی‌کردم. منظورم اینه داشتم به این فکر می‌کردم که اگه تصمیم‌های سخت زندگیم رو کس دیگه‌ای بگیره، دیگه این زندگی مال من نیست؛ مال کسیه که این تصمیم‌ها رو گرفته.
از داستان کوتاه حمیرا